Sfenj Kaç Kalori?

Sfenj, un, su, maya ve tuzla hazırlanan yumuşak, yapışkan bir hamurun mayalandırılıp kızgın yağda kızartılmasıyla yapılır. Hamur elle halka şekline getirilir; piştikten sonra sade bırakılabilir veya üzerine şeker serpilebilir.

Sfenj, Mağrip bölgesine ait bir hamur kızartmasıdır ve özellikle Fas mutfağıyla özdeşleşmiştir. Cezayir ve Tunus’ta da benzer çeşitleri bulunur; tarif ve adı bölgeye, hatta aile geleneğine göre değişebilir.

Sfenj, çoğunlukla halka biçiminde yapılan ve oldukça yumuşak, gevşek bir hamurdan hazırlanan Mağrip usulü kızartmadır; pişi ise Türkiye’de farklı şekillerde hazırlanabilir. Sfenj genellikle çayla, sade ya da şekerli yenir.

Sfenj hamurunun yapışkan olması normaldir; hamur, piştikten sonra içinin hafif ve gözenekli kalmasına yardımcı olacak kadar yumuşak hazırlanır. Şekil verirken ele fazla un eklemek yerine elleri hafifçe ıslatmak veya yağlamak daha iyi sonuç verir.

Sfenj, yapışkan hamurdan küçük bir parça alıp ortasını parmaklarla açarak halka biçimine getirilir. Fas usulü hazırlamada hamur genellikle merdaneyle açılmaz; ıslatılmış veya yağlanmış ellerle şekillendirip bekletmeden kızgın yağa bırakılır.

Sfenj en sık sade olarak veya üzerine toz şeker serpilerek yenir; bal da sevilen bir eşlikçidir. Fas’ta kahvaltıda ya da atıştırmalık olarak nane çayının yanında sunulması yaygındır.

Sfenj hamuru genellikle çok tatlı değildir; tatlılığı çoğunlukla üzerine serpilen şekerden veya eklenen baldan gelir. Bu nedenle sade sfenj de tercih edilir ve sıcak çayla birlikte yenebilir.

Sfenj ertesi güne saklanabilir, ancak kızartıldığı gün daha lezzetli ve dokusu daha iyidir. Soğuduktan sonra kapalı bir kapta oda sıcaklığında tutun; buzdolabı sfenji sertleştirebileceğinden kısa süreli saklamada genellikle gerekli değildir.

Sfenjin içinin hamur kalmasının yaygın nedeni yağın fazla kızgın olmasıdır; dışı hızla kızarırken içi pişmeye fırsat bulamaz. Yağı orta sıcaklıkta tutun ve halkaları çok kalın ya da büyük hazırlamayın.