Meyve Jöle Kaç Kalori?

Meyve jölesi, meyve püresinin şeker ve pektinle pişirilip kalıpta katılaşmaya bırakılmasıyla yapılır. Karışım yeterince yoğunlaşınca dökülür; tamamen soğuyup kesilebilir hâle gelince parçalar toz şekere bulanır.

Geleneksel meyve jölesi genellikle jelatinle değil, meyve pektiniyle kıvam alır. Ev yapımı ve ticari tarifler değişebildiğinden içerik listesinde pektin veya jelatin kullanılıp kullanılmadığını kontrol edin.

Meyve jölesi meyve püresinin belirgin tadını ve daha sıkı, kesilebilir dokusunu taşır; lokum ise nişastayla kıvam alan, daha esnek ve çiğnenebilir bir şekerlemedir. Meyve jölesi çoğunlukla dıştan toz şekere bulanır.

Meyve jölesinin üzerindeki şeker, nemli hava, ıslak elle tutma veya kapalı kapta biriken nem nedeniyle eriyip yapışabilir. Parçaları tamamen kuruduktan sonra hava geçirmeyen, kuru bir kapta saklamak bunu azaltır.

Meyve jölesi çoğunlukla pektin miktarı yetersizse, karışım yeterince pişmemişse ya da kullanılan meyvenin pektini düşükse tutmaz. Tarifteki pektin ve şeker oranını değiştirmemek, kıvamın oluşmasına yardımcı olur.

Meyve jölesini serin, kuru ve güneş almayan bir yerde, hava geçirmeyen bir kapta saklayın. Buzdolabındaki nem şeker kaplamasını yapışkanlaştırabileceğinden, özellikle açılmış parçaları oda sıcaklığında kuru tutmak daha uygundur.

Meyve jölesinin dayanma süresi tarifine, nem oranına ve nasıl paketlendiğine göre değişir. Ev yapımı olanı temiz ve kuru bir kapta saklayıp küf, ekşi koku veya belirgin doku değişikliği görürseniz tüketmeyin.

Meyve jölesi çilek, ahududu, kayısı, elma ve turunçgiller gibi pek çok meyvenin püresiyle yapılabilir. Pektini az meyvelerde kıvam için tarifte pektin kullanılması gerekebilir; meyve püresinin çekirdekleri süzülebilir.

Meyve jölesini dondurmak genellikle iyi sonuç vermez; çözüldüğünde nem salıp şeker kaplamasını eritebilir ve dokusunu bozabilir. En iyi doku için kapalı kapta, kuru ve serin bir yerde saklayın.